Yazar Hakkında
Abdülhak Şinasi Hisar (d. 14 Mart 1887, İstanbul - ö. 3 Mayıs 1963, İstanbul), Türk romancı, yazar ve anı yazarıdır. Özellikle çocukluk ve gençlik yıllarını geçirdiği İstanbul'un Boğaziçi semtlerinin, o dönemin sosyal yaşamının ve kaybolmaya yüz tutmuş değerlerinin özlemini ve güzelliğini anlatan eserleriyle tanınır. "Boğaziçi Medeniyeti"nin son temsilcilerinden biri olarak kabul edilir.
Hayatı ve Eğitimi :
Abdülhak Şinasi Hisar, İstanbul'un Çamlıca semtinde doğdu. Babası Mahmud Celaleddin Bey, devrin önemli devlet adamlarından ve aydınlarındandır. Bu köklü aile ortamı, onun klasik Türk edebiyatı ve kültürüyle iç içe büyümesini sağladı. Eğitimine özel derslerle başladı, ardından Galatasaray Sultanisi'nde (şimdiki Galatasaray Lisesi) okudu. Hukuk eğitimi için Paris'e gitti ancak eğitimini tamamlamadan İstanbul'a döndü.
Çeşitli devlet dairelerinde memuriyet yaptı. Dışişleri Bakanlığı'nda çalıştı, Osmanlı Bankası ve Reji İdaresi gibi kurumlarda görev aldı. Memuriyet hayatı boyunca düzenli olarak okumaya ve yazmaya devam etti.
Edebi Kişiliği ve Üslubu :
Abdülhak Şinasi Hisar, edebiyat dünyasına oldukça geç, 45 yaşından sonra girmiştir. İlk eserlerini 1940'lı yıllarda yayımlamaya başlamıştır. Başlıca özelliği, geçmişe duyduğu özlem ve anıların büyülü dünyasını canlı ve edebi bir dille eserlerine yansıtmasıdır. O, kişisel anıları üzerinden bir dönemin İstanbul'unu, Boğaziçi'ni, insanlarını, konaklarını, bahçelerini ve yaşam tarzlarını yeniden inşa eder.
Eserlerinde genellikle şunlar öne çıkar:
- Geçmişe Özlem (Nostalji): Kaybolan bir dünyanın, eski İstanbul'un güzelliklerini ve zarafetini özlemle ve romantik bir dille anlatır. Bu, sadece bir mekân özlemi değil, aynı zamanda bir yaşam biçiminin, nezaketin ve inceliğin de özlemidir.
- Betimleme Gücü: Mekânları, insanları ve olayları çok detaylı ve estetik bir dille betimler. Okuyucuyu o dönemin atmosferine taşımakta oldukça başarılıdır.
- Anı ve Deneme Unsurları: Eserleri, anı, deneme ve roman türleri arasında gidip gelir. Genellikle olay örgüsü zayıf, izlenimler ve gözlemler ön plandadır.
- Dil ve Üslup: Türkçeyi çok ustalıkla kullanır. Cümleleri uzun, girift ama bir o kadar da ahenklidir. Kelime seçimi titiz, ifade tarzı sanatsaldır.
Başlıca Eserleri :
Abdülhak Şinasi Hisar'ın en bilinen eserleri, Boğaziçi üçlemesi olarak da anılır:
- Fahim Bey ve Biz (1941): Onun ilk ve en ünlü romanıdır. Hayalperest, içine kapanık ve kendine özgü bir karakter olan Fahim Bey üzerinden geçmişin dünyasını anlatır. Bu romanıyla 1942 yılında Sait Faik Hikaye Armağanı'nı kazanmıştır.
- Çamlıca'daki Eniştemiz (1944): Çocukluk anılarına dayanarak bir konağın ve orada yaşayan renkli kişiliklerin hikâyesini anlatır.
- Ali Nizami Bey'in Alafrangalığı ve Şeyhliği (1952): Alafranga yaşam tarzıyla şeyhliği birleştirmeye çalışan Ali Nizami Bey üzerinden döneminin değer çatışmalarını hicivli bir dille ele alır.
- Boğaziçi Mehtapları (1942): Boğaziçi'nin eşsiz güzelliklerini, mehtaplı gecelerini ve bu ortamlarda yaşananları şiirsel bir dille anlatır.
- Boğaziçi Yalıları (1954): Boğaziçi'nin tarihî yalılarını, onların mimarisini ve içlerindeki yaşamları betimler.
- Geçmiş Zaman Köşkleri (1956): Eski İstanbul köşklerini ve onlarla özdeşleşen insanları ele alır.
- Yahya Kemal'e Veda (1959): Yakın dostu Yahya Kemal Beyatlı ile ilgili anılarını içerir.
Abdülhak Şinasi Hisar, edebiyatımıza kazandırdığı özgün üslubu ve geçmişe ışık tutan eserleriyle Türk Edebiyatı'nın önemli isimlerinden biri olmuştur. 3 Mayıs 1963'te İstanbul'da vefat etmiştir.